वेड

हा छंद म्हणु की नाद असे
शब्द उमटती तलम कसे

दिवस वेगळा ना रात्र असे
मग रंग भासती गहिरे कसे

ही विचारांची रांगोळी असे
नक्षीवर उमटती ठसे कसे

ठाऊक ना सार्यांस असे
कोडे हे सुटणार कसे

सारी अजब किमया असे
शहाणे बनती पिसे कसे

वेड हेच तर मर्म असे
नका विचारु लागते कसे