पाउस

तेव्हा वाटला होतं हा पाऊस कसा रिमझिम बरसतोय
प्रत्येक थेंबातून एक नवे गाणे आपल्यासाठीच रचतोय
आता मात्र हा पाऊस धो धो कोसळतोय
का तू नसल्याचे दु:ख रडून हलके करतोय?

तेव्हा वाटल होतं हा पाऊस कसा खुद्कन हसतोय
आपल्या नात्याचे मनापासून स्वागत करतोय
आता मात्र हा पाऊस उगाचच येतोय जातोय
का नाते संपल्याची खात्री करु पहातोय

तेव्हा वाटायच हा पाऊस कसा नक्षीदार पडतोय
तुझे माझे नाते मोत्यांच्या राशिनी सजवतोय
आता मात्र हा पाऊस कसा वेडावाकडा येतोय
का विखुरलेल्या मोत्यांना पुन्हा सांधु पहातोय

तो उनाड पाऊसही आता थकला भागला
वयाबरोबर तोही आता पोक्त होऊ लागला
या अखेरच्या वाटेवर तुझा हातही हातातून निसटला
तेव्हा काय आता काय पाउस मुकपणे मला साथ करीत रहिला

वैभवी भिडे