अजूनही मी थबकते पाउसवेळांशी
त्याच त्या ओढीने
त्यांचा माझ्यावरचा हक्क सुखावतो
आजही तितकाच
थेंब होऊन त्यांच्यात मिसळणं
तसा जुना छंद असला 
तरी दरवेळी जोपासताना
हिरवेपण खुलत जातं माझ्यातलं
उलगडतात त्याच्या छटा माझ्यातून
अन गहिरं होतं आभाळ
काळ्याभोर ढगांनी
बरसत रहातात मग सरी
काळवेळ न बघता
माझ्या सोबत आत बाहेर
नवा पावसाळा ल्येउन
उलगडत जातात लडी
पावसाळी आठवांच्या
छत्रीत बंदिस्त होऊन
दरवर्षी न चुकता उघडण्यासाठी
पावलापाशी जमा झालेलं तळं
टिपतं माझा ओलेतं प्रतिबिंब                    

झिरपतं समुद्रा पर्यंत
पुढल्या पावसाची पूर्वतयारी म्हणून

------ वैभवी भिडे 

 

10 July 2014