अजुन एक वर्ष सरले

अजुन एक वर्ष सरले
जुने सारे आठवणीत उरले
बंद मुठीत नवे लपले

काही हरले काही जिंकले
कुणी रडले कुणी हसले
हिशोबात या काही गुंतले

कुणी गेले कोणाचे अडले
दुनियेत नव्या कुणी रमले
जगरीतीतुन या कुणी सुटले

नवे दालन खुले झाले
शब्द उमलले पुन्हा बहरले
जगण्याचे कारण मिळाले

धुळ झटकुनी साफ़ केले
रंगरंगोटीत दंगुन गेले
मनाचे कवाड पुन्हा उघडले

न रेंगाळणे त्या वळणावर आता

काय हरवले काय गवसले
व्यर्थ मांडणे हिशोब आता
वाहुन जाते सारे काही
न रेंगाळणे त्या वळणावर आता

फ़सवे हसु भावही खोटे
मुखवटे सारे टरकले आता
वाहुन जाते सारे काही
न रेंगाळणे त्या वळणावर आता

एक चुक अन शिक्षा अनेक
कोडगेपणच उरले आता
वाहुन जाते सारे काही
न रेंगाळणे त्या वळणावर आता

भावना थिजल्या शब्द कोरडे
बोलने केवळ निमित्त आता
वाहुन जाते सारे काही
न रेंगाळणे त्या वळणावर आता

कोण सांगतो कोण  लिहितो
वेगळेपण ना उरले आता
वाहुन जाते सारे काही
न रेंगाळणे त्या वळणावर आता

रेषा

जमल्या सार्‍या रेषा
बनवला एक नकाषा

उभ्या आडव्या गेल्या
चार कोनतुन फ़िरल्या

ना भलतीकडे वळल्या
ना कशातही गुंतल्या

पण तरी का दुभंगल्या
कुठल्या दिशा चालल्या

कोण खोडणार  ही निराशा
पुन्हा रेखाटणार नव्या रेषा??

कितीदा

कितीदा तुला आठवायचे
तारे नभातील मोजायचे

कितीदा तुला सांगायचे
अन नखांना कुरतडायचे

कितीदा तुला पहायचे
पापण्यांनी पुन्हा झाकायचे

कितीदा तुला समजायचे
शुन्यात हरवुन जायचे

कितीदा तुला ऐकायचे
एकच गाणे गुणगुणायचे

कितीदा तुला लिहायचे
खोडुन पाठ करायचे

कितीदा असेच चालायचे
कवितेतच तुला भेटायचे

कुठेतरी काहीतरी कुणीतरी

कुठेतरी तुटते

काहीतरी हरवते

कुणीतरी विखुरते

कुठेतरी हादरते

काहीतरी बिनसते

कुणीतरी कोसळते

कुठेतरी सलते

काहीतरी खुपते

कुणीतरी रडते

कुठेतरी समजते

काहीतरी उमगते

कुणीतरी सुटते

कुठेतरी जाणवते

काहीतरी लिहिते

कुणीतरी वाचते

कुठेतरी उजाडते

काहीतरी रुजते

कुणीतरी उमलते

वेड

हा छंद म्हणु की नाद असे
शब्द उमटती तलम कसे

दिवस वेगळा ना रात्र असे
मग रंग भासती गहिरे कसे

ही विचारांची रांगोळी असे
नक्षीवर उमटती ठसे कसे

ठाऊक ना सार्यांस असे
कोडे हे सुटणार कसे

सारी अजब किमया असे
शहाणे बनती पिसे कसे

वेड हेच तर मर्म असे
नका विचारु लागते कसे

होतं असं कधी कधी

अस नेहमीच होत नाही
पण घडत कधी कधी

हसु येत रहातं
अश्रु आटले म्हणुन

जग फिरावस वाटतं
दुर पळायच म्हणुन

कातरवेळ सलु लागते
कोणी आठवत म्हणुन

रात्रभर जागे रहातो
पहाट व्हावी म्हणुन

एकच गाण गुणगुणतो
कोणी आवडल म्हणुन

जग परकं होतं
घर सुटलं म्हणुन

मी काहीबाही  लिहीते
सहज सुचलं म्हणुन

प्रत्येकाचा मार्ग वेगळा

गुंता सुटला पाय मोकळा
प्रत्येकाचा मार्ग वेगळा


धावणेच जरी प्रिय कुणाला
चालणे हा धर्म आम्हाला


आसमंत अमुचा न्यारा
सोबतीला वादळवारा 


ना तमा ही वाट काटेरी
उमलवीत जातो फुलेच सारी


ठसा तुमचा जरी सोनेरी
मजवीण इतिहासाची पाने कोरी


मी न सांगते दुसरे काही
वाटाड्या अपुला वेगळा नाही

नको आठवूस मला

जेव्हा हरवेल काही 

ना सापडणार तुला

नको आठवूस मला

जेव्हा चुकशील वाटा

नसेल सोबत तुला

नको आठवूस मला

जेव्हा लिहीशील गाणी

अन चकवतील शब्द तुला

नको आठवूस मला

जेव्हा दुर धुक्यातुन

घालेल कोणी साद तुला

नको आठवूस मला

जेव्हा उगवतील तारे

दिसणार नाही चंद्र तुला

नको आठवूस मला

जेव्हा संपेल सारे काही

अल्बम व्याकुळ करेल तुला

नको आठवूस मला

जेव्हा उमलेल ध्रुवतारा

अन दिशा सापडेल तुला

नको आठवूस मला