हे असं सगळं अवघड होऊन बसलंय 
आजवर तू दूर पळायचास 
अन मी मागे मागे 
भावनांचा पदर सांभाळत 
ओढीने 
आणि आता तूच म्हणतोयस 
माझा लळा लागलाय 
हरवत जातोय मी                                                 
तुझ्या पाउलखुणात माझी धाव 
सवय नाहीये रे मला 
अशा सन्मानाची 
आता पुढे  
काय उमटेल मातीत 
सगळंच बेभरवशी                                                   
या पावसा सारखं 
कसा अन कुणाला गाठेल                                       
काही नेम नाही 
पण आज मी भिजणारे मनसोक्त 
मला असंच जगता येतं 
सहज सोपं 
तिरप्या तारप्या चालींची उन्हं 
मला नाही झेपत 
तू ही येशील का असाच सरळ 
समोरच्या दरवाजाने ?? 

----- वैभवी भिडे