हे असं मुक्त उधळणं बरं न्हवे  
तोल जायची भीती असते म्हणे 
मला नाही बुवा असं वाटत 
का असं स्वतःच्याच कैदेत कोंडून राहायचं 

पाऊस का कधी असा ठरवून येतो 
पाच थेंब पडून परत आभाळात जातो? 
तो येतो वाऱ्याशी ,ढगाशी दंगामस्ती करत 
विजेलाही नाही कधी एकटा सोडत 
मातीला तरी कुठे स्वस्थ बसवतं 
गंधाचा वेड मग तिच्यातूनही उफाळतं 
बेभानातेचा उत्सव असा जग साजरा करतं 
गुपचूप चौकटीचं दार किलकिलं उघडतं 
किल्लीबरोबर कुलूपही  वाहून जातं 
अरेच्या हे कसलं आक्रीत घडतं 
मुक्ततेचं गीत माझं सारं जग गुणगुणतं 

----- वैभवी भिडे